ٱقْرَأْ بِٱسْمِ رَبِّكَ ٱلَّذِى خَلَقَ
بخوان به نام پروردگارت که آفرید.
خَلَقَ ٱلْإِنسَـٰنَ مِنْ عَلَقٍ
انسان را از عَلَق آفرید.
ٱقْرَأْ وَرَبُّكَ ٱلْأَكْرَمُ
بخوان، و پروردگار تو کریمترین [کریمان] است.
ٱلَّذِى عَلَّمَ بِٱلْقَلَمِ
همان کس که به وسیله قلم آموخت.
عَلَّمَ ٱلْإِنسَـٰنَ مَا لَمْ يَعْلَمْ
آنچه را که انسان نمی‌دانست [بتدریج به او] آموخت.
كَلَّآ إِنَّ ٱلْإِنسَـٰنَ لَيَطْغَىٰٓ
حقاً که انسان سرکشی می‌کند،
أَن رَّءَاهُ ٱسْتَغْنَىٰٓ
همین که خود را بی‌نیاز پندارد.
إِنَّ إِلَىٰ رَبِّكَ ٱلرُّجْعَىٰٓ
در حقیقت، بازگشت به سوی پروردگار توست.
أَرَءَيْتَ ٱلَّذِى يَنْهَىٰ
آیا دیدی آن کس را که باز می‌داشت،
عَبْدًا إِذَا صَلَّىٰٓ
بنده‌ای را آنگاه که نماز می‌گزارد؟
أَرَءَيْتَ إِن كَانَ عَلَى ٱلْهُدَىٰٓ
چه پنداری اگر او بر هدایت باشد،
أَوْ أَمَرَ بِٱلتَّقْوَىٰٓ
یا به پرهیزگاری وادارد [برای او بهتر نیست]؟
أَرَءَيْتَ إِن كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰٓ
[و باز] آیا چه پنداری [که] اگر او به تکذیب پردازد و روی برگرداند [چه کیفری در پیش دارد]؟
أَلَمْ يَعْلَم بِأَنَّ ٱللَّهَ يَرَىٰ
مگر ندانسته که خدا می‌بیند؟
كَلَّا لَئِن لَّمْ يَنتَهِ لَنَسْفَعًۢا بِٱلنَّاصِيَةِ
زنهار، اگر باز نایستد، موی پیشانی [او] را سخت بگیریم؛
نَاصِيَةٍ كَـٰذِبَةٍ خَاطِئَةٍ
[همان] موی پیشانی دروغزن گناه‌پیشه را.
فَلْيَدْعُ نَادِيَهُۥ
[بگو] تا گروه خود را بخواند.
سَنَدْعُ ٱلزَّبَانِيَةَ
بزودی آتشبانان را فرا خوانیم.
كَلَّا لَا تُطِعْهُ وَٱسْجُدْ وَٱقْتَرِب ۩
زنهار! فرمانش مَبَر، و سجده کن، و خود را [به خدا] نزدیک گردان.