وَٱلَّيْلِ إِذَا يَغْشَىٰ
سوگند به شب چون پرده افکند،
وَٱلنَّهَارِ إِذَا تَجَلَّىٰ
سوگند به روز چون جلوه‌گری آغازد،
وَمَا خَلَقَ ٱلذَّكَرَ وَٱلْأُنثَىٰٓ
و [سوگند به] آنکه نر و ماده را آفرید،
إِنَّ سَعْيَكُمْ لَشَتَّىٰ
که همانا تلاش شما پراکنده است.
فَأَمَّا مَنْ أَعْطَىٰ وَٱتَّقَىٰ
اما آنکه [حق خدا را] داد و پروا داشت،
وَصَدَّقَ بِٱلْحُسْنَىٰ
و [پاداش] نیکوتر را تصدیق کرد،
فَسَنُيَسِّرُهُۥ لِلْيُسْرَىٰ
بزودی راه آسانی پیش پای او خواهیم گذاشت.
وَأَمَّا مَنۢ بَخِلَ وَٱسْتَغْنَىٰ
و اما آنکه بخل ورزید و خود را بی‌نیاز دید،
وَكَذَّبَ بِٱلْحُسْنَىٰ
و [پاداش] نیکوتر را به دروغ گرفت،
فَسَنُيَسِّرُهُۥ لِلْعُسْرَىٰ
بزودی راه دشواری به او خواهیم نمود.
وَمَا يُغْنِى عَنْهُ مَالُهُۥٓ إِذَا تَرَدَّىٰٓ
و چون هلاک شد، [دیگر] مال او به کارش نمی‌آید.
إِنَّ عَلَيْنَا لَلْهُدَىٰ
همانا هدایت بر ماست.
وَإِنَّ لَنَا لَلْـَٔاخِرَةَ وَٱلْأُولَىٰ
و در حقیقت، دنیا و آخرت از آن ماست.
فَأَنذَرْتُكُمْ نَارًا تَلَظَّىٰ
پس شما را به آتشی که زبانه می‌کشد هشدار دادم.
لَا يَصْلَىٰهَآ إِلَّا ٱلْأَشْقَى
جز نگون‌بخت‌تر[ین مردم] در آن درنیاید:
ٱلَّذِى كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ
همان که تکذیب کرد و رخ برتافت.
وَسَيُجَنَّبُهَا ٱلْأَتْقَى
و پاک‌رفتارتر[ین مردم] از آن دور داشته خواهد شد:
ٱلَّذِى يُؤْتِى مَالَهُۥ يَتَزَكَّىٰ
همان که مال خود را می‌دهد [برای آنکه] پاک شود،
وَمَا لِأَحَدٍ عِندَهُۥ مِن نِّعْمَةٍ تُجْزَىٰٓ
و هیچ کس را به قصد پاداش‌یافتن نعمت نمی‌بخشد،
إِلَّا ٱبْتِغَآءَ وَجْهِ رَبِّهِ ٱلْأَعْلَىٰ
جز خواستن رضای پروردگارش که بسی برتر است [منظوری ندارد].
وَلَسَوْفَ يَرْضَىٰ
و قطعاً بزودی خشنود خواهد شد.