سَبِّحِ ٱسْمَ رَبِّكَ ٱلْأَعْلَى
نام پروردگار والای خود را به پاکی بستای:
ٱلَّذِى خَلَقَ فَسَوَّىٰ
همان که آفرید و هماهنگی بخشید.
وَٱلَّذِى قَدَّرَ فَهَدَىٰ
و آنکه اندازه‌گیری کرد و راه نمود.
وَٱلَّذِىٓ أَخْرَجَ ٱلْمَرْعَىٰ
و آنکه چمنزار را برآورد؛
فَجَعَلَهُۥ غُثَآءً أَحْوَىٰ
و پس [از چندی] آن را خاشاکی تیره‌گون گردانید.
سَنُقْرِئُكَ فَلَا تَنسَىٰٓ
ما بزودی [آیات خود را به وسیله سروش غیبی] بر تو خواهیم خواند، تا فراموش نکنی؛
إِلَّا مَا شَآءَ ٱللَّهُ ۚ إِنَّهُۥ يَعْلَمُ ٱلْجَهْرَ وَمَا يَخْفَىٰ
جز آنچه خدا خواهد، که او آشکار و آنچه را که نهان است می‌داند.
وَنُيَسِّرُكَ لِلْيُسْرَىٰ
و برای تو آسانترین [راه] را فراهم می‌گردانیم.
فَذَكِّرْ إِن نَّفَعَتِ ٱلذِّكْرَىٰ
پس پند ده، اگر پند سود بخشد.
سَيَذَّكَّرُ مَن يَخْشَىٰ
آن کس که ترسد، بزودی عبرت گیرد.
وَيَتَجَنَّبُهَا ٱلْأَشْقَى
و نگون‌بخت، خود را از آن دور می‌دارد؛
ٱلَّذِى يَصْلَى ٱلنَّارَ ٱلْكُبْرَىٰ
همان کس که در آتشی بزرگ در آید؛
ثُمَّ لَا يَمُوتُ فِيهَا وَلَا يَحْيَىٰ
آنگاه نه در آن می‌میرد و نه زندگانی می‌یابد.
قَدْ أَفْلَحَ مَن تَزَكَّىٰ
رستگار آن کس که خود را پاک گردانید؛
وَذَكَرَ ٱسْمَ رَبِّهِۦ فَصَلَّىٰ
و نام پروردگارش را یاد کرد و نماز گزارد.
بَلْ تُؤْثِرُونَ ٱلْحَيَوٰةَ ٱلدُّنْيَا
لیکن [شما] زندگی دنیا را بر می‌گزینید؛
وَٱلْـَٔاخِرَةُ خَيْرٌ وَأَبْقَىٰٓ
با آنکه [جهان] آخرت نیکوتر و پایدارتر است.
إِنَّ هَـٰذَا لَفِى ٱلصُّحُفِ ٱلْأُولَىٰ
قطعاً در صحیفه‌های گذشته این [معنی] هست،
صُحُفِ إِبْرَٰهِيمَ وَمُوسَىٰ
صحیفه‌های ابراهیم و موسی.