وَٱلسَّمَآءِ وَٱلطَّارِقِ
سوگند به آسمان و آن اختر شبگرد.
وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا ٱلطَّارِقُ
و تو چه دانی که اختر شبگرد چیست؟
ٱلنَّجْمُ ٱلثَّاقِبُ
آن اختر فروزان.
إِن كُلُّ نَفْسٍ لَّمَّا عَلَيْهَا حَافِظٌ
هیچ کس نیست مگر اینکه نگاهبانی بر او [گماشته شده] است.
فَلْيَنظُرِ ٱلْإِنسَـٰنُ مِمَّ خُلِقَ
پس انسان باید بنگرد که از چه آفریده شده است؟
خُلِقَ مِن مَّآءٍ دَافِقٍ
از آب جهنده‌ای خلق شده،
يَخْرُجُ مِنۢ بَيْنِ ٱلصُّلْبِ وَٱلتَّرَآئِبِ
[که] از صلب مرد و میان استخوانهای سینه زن بیرون می‌آید.
إِنَّهُۥ عَلَىٰ رَجْعِهِۦ لَقَادِرٌ
در حقیقت، او [= خدا] بر بازگردانیدن وی بخوبی تواناست.
يَوْمَ تُبْلَى ٱلسَّرَآئِرُ
آن روز که رازها [همه] فاش شود،
فَمَا لَهُۥ مِن قُوَّةٍ وَلَا نَاصِرٍ
پس او را نه نیرویی ماند و نه یاری.
وَٱلسَّمَآءِ ذَاتِ ٱلرَّجْعِ
سوگند به آسمان بارش‌انگیز،
وَٱلْأَرْضِ ذَاتِ ٱلصَّدْعِ
سوگند به زمین شکافدار [آماده کشت]،
إِنَّهُۥ لَقَوْلٌ فَصْلٌ
[که] در حقیقت، قرآن گفتاری قاطع و روشنگر است؛
وَمَا هُوَ بِٱلْهَزْلِ
و آن شوخی نیست.
إِنَّهُمْ يَكِيدُونَ كَيْدًا
آنان دست به نیرنگ می‌زنند.
وَأَكِيدُ كَيْدًا
و [من نیز] دست به نیرنگ می‌زنم.
فَمَهِّلِ ٱلْكَـٰفِرِينَ أَمْهِلْهُمْ رُوَيْدًۢا
پس کافران را مهلت ده، و کمی آنان را به حال خود واگذار.