نامهٔ ۵۷

نامه به اهل كوفه، زمانى كه از مدينه عازم بصره بود

ترجمهٔ حسین انصاریان

مترجم: حسین انصاریان

وَ مِنْ كِتاب لَهُ عَلَيْهِ السَّلامُ
از نامه های‌ آن حضرت است
اِلى اَهْلِ الْكُوفَةِ، عِنْدَ مَسيرِهِ مِنَ الْمَدينَةِ اِلَى الْبَصْرَةِ
بـه اهـل کوفه، زمانی‌ که از مدینـه عـازم بصـره بـود
اَمّا بَعْدُ، فَاِنّى خَرَجَتُ مِنْ حَيّى هذا، اِمّا ظالِماً وَ اِمّا مَظْلُوماً،
اما بعد، من از جایگاه قبیله ام بیرون شدم، و از دو حال بیرون نیست یا ستمگرم یا ستمدیده،
وَ اِمّا باغِياً وَ اِمّا مَبْغِيّاً عَلَيْهِ، وَ اَنَا اُذَكِّرُ اللّهَ مَنْ بَلَغَهُ كِتابى هذا لَمّا
یا متجاوزم یا بر من تجاوز شده، در هر صورت من خدا را به یاد کسانی‌ می‌ آورم که نامه ام به آنان می‌ رسد
نَفَرَ اِلَىَّ، فَاِنْ كُنْتُ مُحْسِناً اَعانَنى، وَ اِنْ كُنْتُ مُسيئاً اسْتَعْتَبَنى.
که به جانب من بیایند، تا اگر نیکوکارم یاریم دهند، و اگر بدکارم مرا به بازگشت به راه حق وادارند.

نهج‌البلاغه · ترجمهٔ حسین انصاریان

الروح، کنار برنامه‌های شما

از صفحهٔ اصلی گوشی، با یک لمس به قرآن و دعاها برسید.