﴿فَسُبْحٰانَ اللّٰهِ حِينَ تُمْسُونَ وَ حِينَ تُصْبِحُونَ، وَ لَهُ الْحَمْدُ فِي السَّمٰاوٰاتِ وَ الْأَرْضِ وَ عَشِيًّا وَ حِينَ تُظْهِرُونَ، يُخْرِجُ الْحَيَّ مِنَ الْمَيِّتِ وَ يُخْرِجُ الْمَيِّتَ مِنَ الْحَيِّ وَ يُحْيِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهٰا وَ كَذٰلِكَ تُخْرَجُونَ﴾. ﴿سُبْحٰانَ رَبِّكَ رَبِّ اَلْعِزَّةِ عَمّٰا يَصِفُونَ وَ سَلاٰمٌ عَلَى الْمُرْسَلِينَ وَ الْحَمْدُ لِلّٰهِ رَبِّ الْعٰالَمِينَ﴾.
«خداوند را هنگامی که وارد شب میشوید و چون به صبح درمیآیید [به پاکی از هر عیب و نقصی] ستایش کنید [تا پیوسته توجه قلبی به این حقیقت داشته باشید]؛ همۀ ستایشها در آسمانها و زمین ویژۀ اوست و شب و هنگامی که وارد ظهر میشوید [نیز خداوند را با تسبیحگفتن از هر عیب و نقصی پاک و منزّه بدارید]؛ [خداوندی که] زنده را از مرده و مرده را از زنده پدید میآورد و زمین را پس از مردنش حیات میبخشد و [شما را نیز] اینگونه [از قبرها زنده] بیرونتان میآورند.»؛ «پروردگارت که دارای قدرت شکستناپذیر است از همۀ اوصافی که [مشرکان او را به آن] توصیف میکنند منزّه و پاک است؛ سلام و درود بر همۀ رسولان؛ همۀ ستایشها ویژۀ خداوند، پروردگار جهانیان است.»