بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَـٰنِ ٱلرَّحِيمِ
تَبَّتْ يَدَآ أَبِى لَهَبٍ وَتَبَّ
بریده باد دو دست ابولهب، و مرگ بر او باد.
مَآ أَغْنَىٰ عَنْهُ مَالُهُۥ وَمَا كَسَبَ
دارایی او و آنچه اندوخت، سودش نکرد.
سَيَصْلَىٰ نَارًا ذَاتَ لَهَبٍ
بزودی در آتشی پرزبانه درآید.
وَٱمْرَأَتُهُۥ حَمَّالَةَ ٱلْحَطَبِ
و زنش، آن هیمه‌کش [آتش فروز]،
فِى جِيدِهَا حَبْلٌ مِّن مَّسَدٍۭ
بر گردنش طنابی از لیف خرماست.