بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَـٰنِ ٱلرَّحِيمِ
وَيْلٌ لِّكُلِّ هُمَزَةٍ لُّمَزَةٍ
وای بر هر بدگوی عیبجویی،
ٱلَّذِى جَمَعَ مَالًا وَعَدَّدَهُۥ
که مالی گرد آورد و برشمردش.
يَحْسَبُ أَنَّ مَالَهُۥٓ أَخْلَدَهُۥ
پندارد که مالش او را جاوید کرده،
كَلَّا ۖ لَيُنۢبَذَنَّ فِى ٱلْحُطَمَةِ
ولی نه! قطعاً در آتش خردکننده فرو افکنده خواهد شد.
وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا ٱلْحُطَمَةُ
و تو چه دانی که آن آتش خردکننده چیست؟
نَارُ ٱللَّهِ ٱلْمُوقَدَةُ
آتش افروخته خدا[یی] است.
ٱلَّتِى تَطَّلِعُ عَلَى ٱلْأَفْـِٔدَةِ
[آتشی] که به دلها می‌رسد.
إِنَّهَا عَلَيْهِم مُّؤْصَدَةٌ
آنان را در میان فرامی‌گیرد.
فِى عَمَدٍ مُّمَدَّدَةٍۭ
[آتشی که] در ستونهایی دراز است.