خطبهٔ ۱۴۵

خطبه در فناى دنيا و نكوهش بدعت

ترجمهٔ حسین انصاریان

مترجم: حسین انصاریان

وَ مِنْ خُطْبَة لَهُ عَلَيْهِ السَّلامُ
از خطبه های‌ آن حضرت است
در فنای‌ دنیا و نکوهش بدعت
اَيُّهَا النّاسُ، اِنَّما اَنْتُمْ فى هذِهِ الدُّنْيا غَرَضٌ تَنْتَضِلُ فيهِ الْمَنايا،
ای‌ مردم، شما در این دنیا نشانه تیرهای‌ مرگ هستید که بر آن می‌ نشیند،
مَعَ كُلِّ جَرْعَة شَرَقٌ، وَ فى كُلِّ اَكْلَة غَصَصٌ. لاتَنالُونَ مِنْها نِعْمَةً اِلاّ
در گلو با هر جرعه آبی‌ جَستنی‌ است، و با هر لقمه ای‌ استخوانی‌ گلوگیر. به نعمتی‌ نمی‌ رسید مگر اینکه
بِفِراقِ اُخْرى، وَ لايُعَمَّرُ مُعَمَّرٌ مِنْكُمْ يَوْماً مِنْ عُمُرِهِ اِلاّ بِهَدْمِ آخَرَ
نعمتی‌ را از دست می‌ دهید، و روزی‌ از عمر به شما داده نمی‌ شود مگر اینکه روز دیگری‌ از عمر
مِنْ اَجَلِهِ، وَ لاتُجَدَّدُ لَهُ زِيادَةٌ فى اَكْلِهِ اِلاّ بِنَفادِ ما قَبْلَها مِنْ رِزْقِهِ،
نابود می‌ گردد، و اضافه در روزی‌ برای‌ او تازه نمی‌ شود مگر به تمام شدن آنچه قبلاً روزی‌ او بود،
وَ لايَحْيى لَهُ اَثَرٌ اِلاّ ماتَ لَهُ اَثَرٌ، وَ لايَتَجَدَّدُ لَهُ جَديدٌ
و اثری‌ برایش به وجود نمی‌ آید مگر آنکه اثری‌ دیگر از او بمیرد، و چیزی‌ برای‌ او تازه نمی‌ گردد
اِلاّ بَعْدَ اَنْ يَخْلَقَ لَهُ جَديدٌ، وَ لاتَقُومُ لَهُ نابِتَةٌ اِلاّ وَ تَسْقُطُ مِنْهُ
مگر آنکه تازه ای‌ از او کهنه شود، و خوشه و نهالی‌ برای‌ او برپا نمی‌ گردد مگر آنکه دروشده ای‌ از او
مَحْصُودَةٌ. وَ قَدْ مَضَتْ اُصُولٌ نَحْنُ فُرُوعُها، فَما بَقاءُ فَرْع بَعْدَ
ساقط شود. پدرانی‌ که ما فرزندان آنهاییم از دنیا گذشتند، برای‌ فرع چه بقایی‌ است بعد از
ذَهابِ اَصْلِهِ؟!
رفتـن ریشـه اش؟!
مِنْـها
از این خطبه است
وَ ما اُحْدِثَتْ بِدْعَةٌ اِلاّ تُرِكَ بِها سُنَّةٌ. فَاتَّقُوا الْبِدَعَ، وَالْزَمُوا
بدعتی‌ ایجاد نمی‌ شود جز اینکه سنّتی‌ ترک شود. از بدعتها بپرهیزید، و ملازم راه
الْمَهْيَعَ. اِنَّ عَوازِمَ الاُْمُورِ اَفْضَلُها، وَ اِنَّ مُحْدَثاتِها شِرارُها.
هدایت شوید. امور ریشه دار برترین امور، و پدیده های‌ تازه خلاف حق بدترین پدیده هاست.

نهج‌البلاغه · ترجمهٔ حسین انصاریان

الروح، کنار برنامه‌های شما

از صفحهٔ اصلی گوشی، با یک لمس به قرآن و دعاها برسید.