و پایان این کتاب در آخر روز جمعه، نوزدهم محرم، سال هزار و سیصد و چهلوپنج قمری بوده است، در جوار امام مسموم، مولای غریب و مظلوم ما، ابی الحسن علی بن موسی الرضا (که بر او و پدرانش سلام از سوی خدای زنده پاینده) و ستایش خدای را در آغاز و انجام و درود خدا بر محمّد و خاندانش باد.
آن را عباس فرزند محمّد رضا قمی که خدا هر دو را عفو کند، نگاشت.