لا اِلهَ اِلا اللّهُ وَحْدَهُ، لاشَريكَ لَهُ، لَهُ الْمُلْكُ وَ لَهُ الْحَمْدُ، يُحْيى وَ يُميتُ، وَ هُوَ حَيٌّ لايَمُوتُ، بِيَدِهِ الْخَيْرُ، وَ هُوَ عَلى كُلِّ شَىْءٍ قَديرٌ.
معبودی جز خدا نیست، شریکی برایش نمیباشد، فرمانروایی و ستایش ویژۀ اوست، زنده میکند و میمیراند و او زندهای است که هرگز نمیمیرد، خیر فقط به دست اوست و او بر هر کاری تواناست.
سوم:
چهارم:
پنجم:
﴿فَسُبْحٰانَ اللّٰهِ حِينَ تُمْسُونَ وَ حِينَ تُصْبِحُونَ وَ لَهُ الْحَمْدُ فِي السَّمٰاوٰاتِ وَ الْأَرْضِ وَ عَشِيًّا وَ حِينَ تُظْهِرُونَ﴾
خداوند را هنگامی که وارد شب میشوید و چون به صبح درمیآیید [به پاکی از هر عیب و نقصی] ستایش کنید [تا پیوسته توجه قلبی به این حقیقت داشته باشید]؛ همۀ ستایشها در آسمانها و زمین ویژۀ اوست و شب و هنگامی که وارد ظهر میشوید [نیز خداوند را با تسبیحگفتن از هر عیب و نقصی پاک و منزّه بدارید].
ششم:
هفتم:
لَا حَوْلَ وَلَا قُوَّةَ إِلّا بِاللّٰهِ، تَوَكَّلْتُ عَلَى الْحَيِّ الَّذِي لَايَمُوتُ، وَالْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِي لَمْ يَتَّخِذْ وَلَداً وَلَمْ يَكُنْ لَهُ شَرِيكٌ فِي الْمُلْكِ وَلَمْ يَكُنْ لَهُ وَلِيٌّ مِنَ الذُّلِّ وَكَبِّرْهُ تَكْبِيراً.
هیچ نیرو و توانى نیست جز به خداى [بلندمرتبه بزرگ]، توکل کردم بر زندهای که هرگز نمیمیرد و خدا را ستایش که فرزندی نگرفته و برای او شریکی در فرمانروایی نیست و برایش سرپرستی از خواری نبود و بزرگش شمار بزرگشمردنی شایسته.
هشتم:
أَعُوذُ بِاللّٰهِ السَّمِيعِ الْعَلِيمِ مِنْ هَمَزَاتِ الشَّيَاطِينِ وَأَعُوذُ بِاللّٰهِ أَنْ يَحْضُرُونِ إِنَّ اللّٰهَ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ.
پناه میبرم به خدای شنوای دانا، از وسوسههای شیاطین و پناه میبرم به خدا از اینکه نزد من حاضر شوند، به درستی که خدا شنوا و داناست.
نهم:
اللّٰهُمَّ مُقَلِّبَ الْقُلُوبِ وَالْأَبْصَارِ، ثَبِّتْ قَلْبِي عَلَىٰ دِينِكَ، وَلَا تُزِغْ قَلْبِي بَعْدَ إِذْ هَدَيْتَنِي، وَهَبْ لِي مِنْ لَدُنْكَ رَحْمَةً إِنَّكَ أَنْتَ الْوَهَّابُ، وَأَجِرْنِي مِنَ النَّارِ بِرَحْمَتِكَ .
خدایا ای زیرو روکننده دلها و دیدهها، دلم را بر دینت ثابت بدار و دلم را پس از اینکه هدایت نمودی منحرف مساز و از نزد خود رحمتی به من ببخش، به درستی که تو بسیار بخشندهای و از آتش پناهم ده به رحمتت.
اللّٰهُمَّ امْدُدْ لِي فِي عُمْرِي، وَأَوْسِعْ عَلَيَّ فِي رِزْقِي، وَانْشُرْ عَلَيَّ مِنْ رَحْمَتِكَ، وَ إِنْ كُنْتُ عِنْدَكَ فِي أُمِّ الْكِتابِ شَقِيّاً فَاجْعَلْنِي سَعِيداً، فَإِنَّكَ تَمْحُو مَا تَشاءُ وَتُثْبِتُ وَعِنْدَكَ أُمُّ الْكِتابِ.
خدایا عمرم را طولانی گردان و روزیام را به من وسعت ده و بر من بگستران از رحمتت و اگر در امّ الکتاب [لوح محفوظ] نزد تو بدبختم مرا خوشبخت فرما زیرا که تو محو میکنی هرچه را بخواهی و هرچه را بخواهی پابرجایش مینمایی و امّ الکتاب نزد توست.
دهم:
یازدهم:
الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِي عَرَّفَنِي نَفْسَهُ وَلَمْ يَتْرُكْنِي عَمْيانَ الْقَلْبِ، الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِي جَعَلَنِي مِنْ أُمَّةِ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللّٰهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ، الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِي جَعَلَ رِزْقِي فِي يَدَيْهِ وَلَمْ يَجْعَلْ رِزْقِي فِي أَيْدِي النَّاسِ، الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِي سَتَرَ ذُنُوبِي وَعُيُوبِي وَلَمْ يَفْضَحْنِي بَيْنَ الْخَلائِقِ.
خدا را ستایش که خودش را به من شناساند و مرا کوردل رها نکرد، خدا را ستایش که مرا از امّت محمّد (درود خدا بر او و خاندانش) قرار داد، خدا را ستایش که روزی مرا در دست لطف خودش قرار داد و در دست مردم نگذاشت، خدا را ستایش که گناهان و عیوبم را پوشاند و مرا در میان مردم رسوا نساخت.
دوازدهم:
الْحَمْدُ لِلّٰهِ رَبِّ الْعالَمِينَ، الْحَمْدُ لِلّٰهِ حَمْداً كَثِيراً طَيِّباً مُبارَكاً فِيهِ.
خدا را ستایش پروردگار جهانیان، خدا را ستایش ستایشی بسیار پاکیزهی مبارک.
سیزدهم:
أَصْبَحْتُ بِاللّٰهِ مُؤْمِناً عَلَىٰ دِينِ مُحَمَّدٍ وَسُنَّتِهِ، وَدِينِ عَلِيٍّ وَسُنَّتِهِ، وَدِينِ الْأَوْصِياءِ وَسُنَّتِهِمْ، آمَنْتُ بِسِرِّهِمْ وَعَلانِيَتِهِمْ، وَشاهِدِهِمْ وَغائِبِهِمْ، وَ أَعُوذُ بِاللّٰهِ مِمَّا اسْتَعاذَ مِنْهُ رَسُولُ اللّٰهُ صَلَّى اللّٰه عَلَيْهِ وَآلِهِ وَعَلِيٌّ عَلَيْهِ السَّلامُ وَالْأَوْصِياءُ عَلَيْهِمُ السَّلامُ وَأَرْغَبُ إِلَى اللّٰهِ فِيمَا رَغِبُوا إِلَيْهِ وَلَا حَوْلَ وَلَا قُوَّةَ إِلّا بِاللّٰهِ.
صبح کردم به یاری خدا، مؤمن بر دین محمد و روش او، دین علی و روش او، دین اوصیاء و روش آنان، ایمان آوردم به پنهان و پیدایشان و حاضر و غایبشان و پناه میبرم به خدا از آنچه پناه برد از آن رسول خدا (درود خدا بر او و خاندانش) و علی (درود خدا بر او) و جانشینان ایشان و رغبت به خدا میکنم در آنچه آنان به سوی او رغبت نمودند و هیچ نیرو و توانى نیست جز به خداى [بلندمرتبه بزرگ].
چهاردهم:
اللّٰهُ أَكْبَرُ اللّٰهُ أَكْبَرُ كَبِيراً، وَسُبْحانَ اللّٰه بُكْرَةً وَأَصِيلاً، وَالْحَمْدُ لِلّٰهِ رَبِّ الْعالَمِينَ كَثِيراً لَاشَرِيكَ لَهُ، وَصَلَّى اللّٰهُ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَآلِهِ.
خدا بزرگتر است، خدا بزرگتر است، در کمال بزرگی و منزّه است خدا، در بامداد و پسین و خدا را بسیار ستایش پروردگار جهانیان، شریکی برای او نیست و درود خدا بر محمّد و خاندانش.
پانزدهم:
بِسْمِ اللّٰه الَّذِي لَايَضُرُّ مَعَ اسْمِهِ شَيْءٌ فِي الْأَرْضِ وَلَا فِي السَّماءِ وَهُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ.
به نام خدایی که با نام او چیزی زیان نرساند در زمین و نه در آسمان و او شنوا و داناست.
شانزدهم:
اللّٰهُمَّ إِنِّي أُشْهِدُكَ أَنَّهُ مَا أَمْسىٰ وَأَصْبَحَ بِي مِنْ نِعْمَةٍ أَوْ عافِيَةٍ فِي دِينٍ أَوْ دُنْيا فَمِنْكَ وَحْدَكَ لَاشَرِيكَ لَكَ، لَكَ الْحَمْدُ وَلَكَ الشُّكْرُ بِها عَلَيَّ حَتَّىٰ تَرْضىٰ إِلٰهَنَا.
خدایا تو را گواه میگیرم که آنچه در شامگاه و بامداد، نعمت یا سلامت در دین یا در دنیا به من رسید از سوی توست، یگانهای، برایت شریکی نیست، تو را ستایش و تو را سپاس بر آن نعمتها بر من تا خشنود شوی معبودا.
اللّٰهُمَّ إِنَّهُ مَا أَصْبَحَ بِي مِنْ نِعْمَةٍ أَوْ عافِيَةٍ فِي دِينٍ أَوْ دُنْيا فَمِنْكَ وَحْدَكَ لَاشَرِيكَ لَكَ، لَكَ الْحَمْدُ وَلَكَ الشُّكْرُ بِها عَلَيَّ حَتَّىٰ تَرْضَىٰ وَبَعْدَ الرِّضا.
خدایا آنچه در صبح از نعمت یا سلامت در دین یا دنیا به من رسید از سوی تو است، یگانهای، برایت شریکی نیست، به آن نعمتها بر من تو را ستایش و تو را سپاس تا خشنود شوی و فوق خشنودی.
هفدهم: دعا برای ایمنی از شر درندگان، گزندگان، شیطان، غولان و دزدان
بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ، الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِي لَمْ يَتَّخِذْ وَلَداً، وَلَمْ يَكُنْ لَهُ شَرِيكٌ فِي الْمُلْكِ، وَالْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِي يَصِفُ وَلَا يُوصَفُ، وَيَعْلَمُ وَلَا يُعْلَمُ، يَعْلَمُ خائِنَةَ الْأَعْيُنِ وَما تُخْفِي الصُّدُورُ،
به نام خدا که رحمتش بسیار و مهربانیاش همیشگی است، خدا را ستایش که فرزندی نگرفته و در فرمانروایی شریکی برای او نیست و خدا را ستایش که وصف میکند و وصف نمیشود و میداند و دانسته نمیشود، خیانت چشمها و آنچه را سینهها پنهان میکنند میداند،
أَعُوذُ بِوَجْهِ اللّٰهِ الْكَرِيمِ وَبِاسْمِ اللّٰهِ الْعَظِيمِ مِنْ شَرِّ مَا ذَرَأَ وَبَرَأَ، وَمِنْ شَرِّ مَا تَحْتَ الثَّرَىٰ، وَمِنْ شَرِّ مَا ظَهَرَ وَما بَطَنَ، وَمِنْ شَرِّ مَا كانَ فِي اللَّيْلِ وَالنَّهارِ وَمِنْ شَرِّ أَبِي قِتْرَةَ وَما وَلَدَ، وَمِنْ شَرِّ الرَّسِيسِ، وَمِنْ شَرِّ مَا وَصَفْتُ وَما لَمْ أَصِفْ، وَالْحَمْدُ لِلّٰهِ رَبِّ الْعالَمِينَ.
پناه میبرم به ذات خدای کریم و به نام خدای بزرگ، از شرّ آنچه آفرید و پدید آورد و از شرّ آنچه در زمین است و از شرّ آنچه پیدا و پنهان است و از شرّ آنچه در شب و روز است و از شرّ ابلیس و آنچه زاد و از شرّ بیماری پایدار و از شرّ آنچه وصف کردم و وصف نکردم و خدا را ستایش پروردگار جهانیان.
هجدهم:
اللّٰهُمَّ إِنِّي أَصْبَحْتُ فِي ذَمَّتِكَ وَجِوَارِكَ، اللّٰهُمَّ إِنِّي أَسْتَوْدِعُكَ دِينِي وَنَفْسِي وَدُنْيايَ وَآخِرَتِي وَأَهْلِي وَمالِي، وَأَعُوذُ بِكَ يَا عَظِيمُ مِنْ شَرِّ خَلْقِكَ جَمِيعاً، وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ ما يُبْلِسُ بِهِ إِبْلِيسُ وَجُنُودُهُ.
خدایا صبح کردم در حفظ و پناه تو، خدایا به تو میسپارم دین و خودم و دنیا و آخرت و خاندان و داراییام را و به تو پناه میآورم ای بزرگ، از شرّ همه آفریدگانت و به تو پناه میآورم از شرّ آنچه ابلیس و لشگریانش به وسیله آن سبب ناامیدی از رحمت خدا میگردند.
نوزدهم:
الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِي يَفْعَلُ مَا يَشاءُ وَلَا يَفْعَلُ مَا يَشاءُ غَيْرُهُ، الْحَمْدُ لِلّٰهِ كَمَا يُحِبُّ اللّٰهُ أَنْ يُحْمَدَ، الْحَمْدُ لِلّٰهِ كَمَا هُوَ أَهْلُهُ . اللّٰهُمَّ أَدْخِلْنِي فِي كُلِّ خَيْرٍ أَدْخَلْتَ فِيهِ مُحَمَّداً وَآلَ مُحَمَّدٍ، وَأَخْرِجْنِي مِنْ كُلِّ سُوءٍ أَخْرَجْتَ مِنْهُ مُحَمَّداً وَآلَ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللّٰهُ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ.
خدا را ستایش که هرچه بخواهد انجام دهد و هرچه غیر او بخواهد انجام ندهد، خدا را ستایش آنگونه که خدا دوست دارد ستوده شود، خدا را ستایش چنانچه او شایسته آن است، خدایا مرا وارد کن در هر خیری که در آن وارد کردی محمّد و خاندان محمّد را و خارج کن از هر شرّی که محمّد و خاندان محمّد را خارج نمودی، درود خدا بر محمّد و خاندان محمّد.
بیستم:
﴿فَاللّٰهُ خَيْرٌ حَافِظاً وَ هُوَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ﴾، ﴿إِنَّ وَ لِيِّيَ اللّٰهُ الَّذِي نَزَّلَ الْكِتابَ وَ هُوَ يَتَوَلَّى الصَّالِحِينَ﴾. ﴿فَإِنْ تَوَلَّوْا فَقُلْ حَسْبِيَ اللّٰهُ لَاإِلٰهَ إِلّا هُوَ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَ هُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ﴾.
«به درستی که خداوند بهترین نگاهبان و مهربانترین مهربانان است»؛ «بیتردید سرپرست و یارم خداوند یکتایی است که قرآن را نازل کرده و او همواره درستکاران را سرپرستی و یاری میکند»؛ «پس اگر منافقان [از حق] روی گرداندند، بگو: خداوند مرا [در همۀ امور] بس است، هیچ معبودی جز او نیست، فقط بر او توکل کردم و او پروردگار عرش بزرگ است».
بیست ویکم: صلواتی که فضیلت بسیاری برای آن نقل شده
اللّٰهُمَّ صَلِّ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ فِي الْأَوَّلِينَ، وَصَلِّ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ فِي الْآخِرِينَ، وَصَلِّ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ فِي الْمَلاَ الْأَعْلَىٰ، وَصَلِّ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ فِي الْمُرْسَلِينَ . اللّٰهُمَّ أَعْطِ مُحَمَّداً الْوَسِيلَةَ وَالشَّرَفَ وَالْفَضِيلَةَ وَالدَّرَجَةَ الْكَبِيرَةَ .
خدایا بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست در پیشینیان و بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست در آیندگان و بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست در انجمن برتر و بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست در فرستادگان.خدایا وسیله و شرف و فضیلت و درجه بزرگ را به محمّد عطا کن.
اللّٰهُمَّ إِنِّي آمَنْتُ بِمُحَمَّدٍ وَآلِهِ وَلَمْ أَرَهُ، فَلا تَحْرِمْنِي يَوْمَ الْقِيامَةِ رُؤْيَتَهُ وَارْزُقْنِي صُحْبَتَهُ، وَتَوَفَّنِي عَلَىٰ مِلَّتِهِ، وَاسْقِنِي مِنْ حَوْضِهِ مَشْرَباً رَوِيّاً سَائِغاً هَنِيئاً لَاأَظْمَأُ بَعْدَهُ أَبَداً إِنَّكَ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ .اللّٰهُمَّ كَمَا آمَنْتُ بِمُحَمَّدٍ صَلَّى اللّٰهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَلَمْ أَرَهُ فَأَرِنِي فِي الْجِنانِ وَجْهَهُ. اللّٰهُمَّ بَلِّغْ رُوحَ مُحَمَّدٍ عَنِّي تَحِيَّةً كَثِيرَةً وَسَلاماً.
خدایا به محمّد و خاندانش ایمان آوردم درحالیکه او را ندیدم، پس مرا در قیامت از دیدارش محروم مکن و همنشینی با او را نصیبم فرما و مرا بر آیینش بمیران و مرا از حوضش بنوشان، نوشیدنی کامل، سیراب کننده، روان، گوارا که پس از آن هرگز تشنه نشوم، تو بر هر کاری توانایی. خدایا چنانکه به محمّد (درود خدا بر او و خاندانش) ایمان آوردم درحالی که او را ندیدم، پس به من بنمایان در بهشت چهرهاش را، خدایا روح محمّد را از جانب من تحیت بسیار و سلام فراوان برسان.